بسم اللّه الرحمن الرحيم بقيهء تعليقهء 93 ( ص 214 ؛ س 15 ) اينكه مصنّف ( ره ) گفته : « تا شافعى را بچنين رفض متّهم كردند ( تا آخر ) » . ياقوت در معجم الادباء در ترجمهء امام شافعى ( ص 387 ج 6 چاپ دوم ) گفته : « و حدّث الربيع بن سليمان قال : سمعت الشافعى يقول : يا راكبا قف بالمحصّب من منى * و اهتف بقاعد خيفها و الناهض سحرا اذا فاض الحجيج الى منى * فيضا بملتطم الفرات الفائض ان كان رفضا حبّ آل محمّد * فليشهد الثّقلان أني رافضي » بايد دانست كه نسبت اين سه بيت به امام شافعى از مسلّمات است و جماعتى از فحول اهل سنّت آن را بطور ارسال مسلّم در كتب خود نقل كرده‌اند از آن جمله است فخر رازى در تفسير كبير در تفسير اين آيه « قل لا أسألكم عليه أجرا الّا المودّة في القربى » ( ج 7 چاپ اسلامبول ؛ ص 404 ) و موفّق بن احمد خوارزمى در مقتل - الحسين ( ج 2 ؛ ص 129 ) و موارد بسيار ديگر كه معرّفى آنها به طول مىانجامد و كافى است در اين معنى نقل اين اشعار از شافعى در غالب كتب تراجم و چون خوض در اين معنى نيز مستلزم طول و تفصيل است بنقل كلمات دو نفر از علما اكتفا مىكنيم . 1 - محدث قمى ( ره ) در الكنى و الالقاب در ترجمهء امام شافعى گفته : « قال ابن النديم : كان الشافعي شديدا في التشيّع و ذكر له رجل يوما مسألة فأجاب فيها فقال له : خالفت علي بن أبي طالب ( ع ) فقال له : ثبّت لي هذا عن علي بن أبي طالب ( ع ) حتّى أضع خدّي على التراب و أقول قد أخطأت و أرجع عن قولي الى قوله . و حضر ذات يوم مجلسا فيه بعض الطالبيّين فقال : لا أتكلّم في مجلس بحضرة